... درست به مانند ستارگان که در آسمان شب سوسو می زنند
... قلب های در حال ذوب شدن نیز تسلیم نمی شوند
... حتی اگر دست هایت را رها کنم
... تا زمانی که فراموش نکنیم
" نارومی تاکایوکی "
. تاکایوکی کون ، من رو ببخش
... با وجودی که به میتسوکی قول داده بودم
... من رو ببخش ، میتسوکی
دنیای انیمه تقدیم می کند
Translated By : Ramo 7
. خوش اومدی
. من اومدم
. شام آمادست
. شرمنده ، قبلا خوردم
آه ، واقعا ؟
. ازم خواستن که شیفت بعدی رو هم سر کار وایسم
. فکر کنم بهتر بود بهت زنگ می زدم
. ها ؟ نه بابا مشکلی نیست
. شرمنده
. فردا می خورمش
کاری هم اگه یه روز بمونه خوشمزه تر میشه ، مگه نه ؟
خودت خوردی هایاسه ؟
! آه ، ای وای
. خوش اومدید
با کسی قرار دارید ؟
. آره ، ولی انگار هنوز نیومده
! هی ، شینجی
. اینجام
. اومده
شرمنده . زیاد منتظر موندی ؟
. منم همین الان رسیدم
. ای بابا ، باید سفارشت رو می دادی
. شرمنده که گفتم بیای اینجا
. فقط فکر کردم که این مسئله ای نیست که بشه پشت تلفن دربارش صحبت کرد
. درست میگی ، منم شرمندم
. دوباره باعث شدم بی مورد نگران بشی
. ولی ، خیلی خوشحالم که می بینم از اون چیزی که فکر می کردم سرحال تری
. خوش اومدید
. خیلی خب ، بیا بترکونیم
خب ، کار و بار پیدا کردی ؟
. شرمنده ، هنوز جایی استخدام نشدم
به خود منم خیلی داره سخت می گذره ، واسه همین فکر کنم کاملا طبیعی باشه . که کار پیدا کردن اونم وسط سال مالی جاری خیلی سخت باشه
. فعلا شروع کردم به گشتن دنبال کار نیمه وقت
کار نیمه وقت ، ها ؟
. خب ، همین که یه حقوق ثابت داشته باشه خوبه
اینجوری می تونم حداقل یه اتاقی رو اجاره بکنم ، مگه نه ؟
. لازم نیست به خاطر من خیلی عجله بکنی
. اجاره بهای خونه و قبض های خدمات شهری رو تقسیم کردیم
. و تازه تو غذا هم درست می کنی
. یه جورایی کمک خیلی بزرگی هستی
. از شنیدنش خوشحالم
. اشتباه فکر نکن
. اینطور نیست که بخوام جلوی رفتنت رو بگیرم ، پس نمی خواد نگران باشی
. همه ی خونه های نزدیک به ایستگاه مترو مثل همدیگه هستن
. همه جا توی توکیو خیلی گرونه
. فکر کنم زیادی خوشبین بودم
هی ، هایاسه خودتی ؟
. درست حدس زدم
! سوجیمورا
مگه تو توی شهر خودمون کار نمی کردی ؟
... خب ، نه
. کلی اتفاق های جورواجور افتادش
. تصمیمم رو عوض کردم و یه جورایی زد به سرم که همه چیز رو دوباره از نو توی توکیو شروع بکنم
. هرچند هنوز معلوم نیست کجا باید بمونم
. همون موقع نباید قبول می کردی ، دیوونه
. وای ، عجب سرعتی داری
درباره ی چیزی نگرانی ؟
. هر چی میکشم از دست این اقتصاد بی صاحابه
. جونت بالا میاد تا بتونی یه کار پیدا بکنی
ها ؟ پس اداره ی پدرت چی شده ؟
. آه ! بهم گفته اول برو بیرون و تجربه کسب کن بعد بیا
. هی ! مشکلات من رو بی خیال
از اینا مهمتر ، می خوای سوزومیا رو چی کار بکنی ؟
. بیا از همدیگه خداحافظی بکنیم
. قرار شده یه مدتی دور از همدیگه باشیم
ها ؟ می خوای از دور موندن ازش به چی برسی ؟
. این نظر هاروکاست
. می خوام به تصمیمش احترام بذارم
حالا یادم اومد ... اسم طرف چی بود ؟ نارومی کون ؟
آخرش چه اتفاقی بین شما دو تا افتاد ؟
. اینکه الان تو اینجا هستی ، یعنی اینکه حتما از همدیگه جدا شدین
ولی مگه تا همین اواخر با همدیگه نبودین ؟
. آره . یه چیزی توی همین مایه ها
پس ، به خاطر همین اومدی توکیو ؟
... آره
. متاسفم
انگاری از اینجور مسائل خیلی زیاد شده ، مگه نه ؟
ولی خب ، همون دفعه ی قبل هم که اونجا بودم ، شایعه های بد درباره ی شما دو تا اصلا تمومی نداشتن ، مگه نه ؟
پس حتی بعد از اینکه با همدیگه به هم زدین کلی اتفاقای دیگه افتاد ، آره ؟
... ولی اینکه یه شناگر ملی پوش جاه طلبی مثل تو که رکورد بزنه و بعد شنا رو بذاره کنار
. همه ی حرف و حدیث ها سر این بود که نارومی کون دلیل اصلیشه
به عنوان یه عضو سابق باشگاه شنا ، تقریبا غیر ممکن بود که کسی بهت بگه به اون علاقه مند نشی ، مگه نه ؟
. متاسفم
... من
. چیزی نیست که بخاطرش معذرت خواهی کنی
. منم احتمالا یکی از اعضایی بودم که دلم می خواست تو از باشگاه بری
. تو هیچ کار اشتباهی نکردی ، سوجیمورا
. درسته . هیچ کاری نکردم
. خب درسته که به کسایی که اذیتت می کردن ملحق نشدم ، ولی سعی هم نکردم که جلوت رو بگیرم
. بخوام راستش رو بگم ، هنوز هم از دستت عصبانی ام
تو تواناییش رو داشتی ، با اینحال چرا ؟
ولی ، من در جایگاهی نیستم که بخوام ازت ایراد بگیرم . چون خود منم یه مدت بعد از باشگاه رفتم
. سوجیمورا
. بیدار شدم
. فهمیدم که ادامه دادن شنا کاملا بی فایدست
. اینکه گذاشتم تو اینجا بمونی مثل این می مونه که بخوام حساب های گذشته ام رو صاف بکنم
. مثل جبران کردن اشتباهات گذشته می مونه
. این کار رو کردم تا بتونم وجدان خودم رو راضی بکنم
. پس ، نمی خواد نگران باشی
. سوجیمورا
حالا که دیگه سرت رو درد آوردم ، میشه یکمی دیگه به حرف هام گوش کنی ؟
. لطفا کاملا راحت باشید
... فکر می کنم دلیل اینکه هاروکا همچین چیزی گفت
. اینه که نسبت به وضعیت الانم نگران و دلواپس بوده
دلواپس ؟
منظورت چیه ؟
... شاید یکمی رقت انگیز به نظر بیاد
. ولی این مدت اصلا توی پیدا کردن کار موفق نبودم
. اوضاع این اواخرم جوری بود که انگار باید از بین کار نیمه وقتم و هاروکا ، یکی رو انتخاب بکنم
پس ، واسه همینه که می خوای ازش دور بمونی ؟
. آره ، این خواسته ی خود منم هست
می خوام کاری رو بکنم که باید انجام بدم ، یه قدم محکم بردارم . و کاری کنم که هاروکا مطمئن و خاطر جمع بشه
. من باعث شدم حرف هایی رو بزنه که گفتنش براش خیلی سخت بوده
واسه همینه که نمی تونم کار ها رو نصفه و نیمه انجام بدم ، مگه نه ؟
. هر چند درسته که کار زمان بری ـه
. تعطیلات تابستونی سال سوم بودش که یه تصادف جلوی ایستگاه هیراگیچو اتفاق افتاد
یادت میاد ؟
سوزومیا هاروکا بودش ، آره ؟
خواهر سوزومیا آکانه ، شناگر طلایی و امید دبیرستانمون ، مگه نه ؟
. آره
. هاروکا بهترین دوستم ـه
. و اون موقع تقریبا یک ماهی میشد که با تاکایوکی می رفت سر قرار
. زیاد درباره ی این چیزی نمی دونم
... پس ، بعد از اون تو و نارومی کون
. آره
... ولی
. اون تصادف تقصیر من بود
منظورت چیه ؟
. من می دونستم که هاروکا از همون سال اول از تاکایوکی خوشش میاد
! صبح بخیر
چی شده ؟
. اولش ، واسه این به تاکایوکی نزدیک شدم تا ببینم آدم خوبی برای هاروکا هستش یا نه
! بسپرش به خودم
. ولی ، همون موقع که داشتم بهش نزدیک می شدم ، عاشقش شدم
. خب ، فکر کنم این چیزیه که زیاد اتفاق می افته
... ولی ، چون نمی تونستم به هاروکا خیانت بکنم
. پیش خودم گفتم اگه با همدیگه دوست شدن و رفتن سر قرار ، منم بی خیالش میشم
. همیشه جلوی خودم رو می گرفتم
... واسه همین ، کلی اتفاق بعدش افتاد
. و وقتی که بالاخره به همدیگه رسیدن ، پیش خودم گفتم که دیگه باید عشقم رو بذارم کنار
... ولی ، اون روز
... روزی که هاروکا باهاش قرار داشت
. توی تاچیبانا اتفاقی به تاکایوکی برخوردم
... می دونستم که قراره همدیگه رو ملاقات بکنن
. ولی با اینحال مجبورش کردم که واسه جشن تولدم برام یه هدیه بخره
. واسه همین تاکایوکی دیرش شد
. هاروکا هم تصادف کرد
هاروکا ؟
... اگه تاکایوکی سر وقت به اونجا رسیده بود
... هاروکا هم
. با اینحال ، تاکایوکی حتی یکبار هم من رو ملامت نکرد
. می گفت همه چی تقصیر خودشه
. می گفت چون دیر سر قرار رسیده ، هاروکا تصادف کرده
. هاروکا به خاطر اون تصادف به کما رفت
. ولی تاکایوکی مطمئن بود که هاروکا بیدار میشه
. اون هر روز برای ملاقاتش به بیمارستان می رفت
... یه جورایی موفق شد از دبیرستان فارغ التحصیل بشه
. ولی بدیهی بود که اصلا کنکوری در کار نخواهد بود . و همینطور کار و شغلی
... در طول ساعات ملاقات
. حتی یک بار هم به خودش استراحت نداد
این اصلا طبیعی نیست ، مگه نه ؟
. درسته
. همون موقع ها بود که احساس کردم چیزی در درون قلب تاکایوکی داره می شکنه
... حول و حوش پاییز یک سال بعد از تصادف
به خاطر اینکه والدین هاروکا نمی تونستن اجازه بدن تاکایوکی ... عمرش رو به خاطر دخترشون تلف کنه
. دیگه بهش اجازه ندادن که به ملاقاتش بیاد
. احتمالا اونا هم قبول کرده بودن که ممکنه هاروکا هیچوقت دیگه به هوش نیاد
. ولی ، این موضوع یه چیزی رو در درون قلب تاکایوکی کاملا خرد کرد
... ولی برای من ، حتی بعد از تصادف هاروکا
. به نظرم تاکایوکی خیلی بهتر از چیزی که انتظارش می رفت داشت با موضوع کنار می اومد
. مطمئن بودم این بار هم همه چیز درست میشه
... واسه همین ، با وجودی که دیگه کار و بار خونه که براش خیلی اهمیت داشت رو انجام نمی داد
. فکر می کردم که فقط یه موضوع موقتی ـه
... سر قرار هاش باهام نمی اومد ، تلفن هام رو جواب نمی داد
. و تا دیر وقت بر نمی گشت خونه و کلی من رو نگران می کرد
. پیش خودم گفتم دیگه کاریش نمی شه کرد و بی خیال شدم
... وقتی که ازش پرسیدم تا حالا کجا بوده
... با یه لبخند خیلی مهربون جواب داد
". جایی بودم که از اونجا می تونستم خیلی خوب بیمارستان و هاروکا رو ببینم "
". احساسات پدرش رو درک می کنم "
". واسه همین ، می خواستم از یه جای دور نگاش بکنم تا براشون دردسری درست نکنم "
". گفتش ، " مطمئنم که خود هاروکا هم همین رو می خواد
. و با خوشحالی لبخند می زد
. چقدر کله شق بوده
. آره ، دقیقا
. متوجه ی هیچ چیزی نبودم
. راستش ، قلب تاکایوکی همیشه در شرف شکستن بود
. واسه همین ، پیش خودم گفتم باید بهش نزدیک تر بشم
... از اون روز به بعد
. بعد از کار ، هر روز به کیاکی می رفتم تا تاکایوکی رو ببینم
می خواستم تا وقتی که هاروکا به هوش میاد ، هر کاری که . از دستم بر میاد برای کمک کردن بهش بکنم
. همیشه آخر هفته ها می کشوندمش بیرون
. سعی می کردم از بیمارستان دور نگهش دارم
. برام مهم نبود بقیه چی پیش خودشون فکر می کنن
. اگه این بهترین کار برای تاکایوکی بود ، دیگه چیزی برام اهمیت نداشت
. حتی بعد از اون هم ، مثل همیشه به اتاق هاروکا توی بیمارستان خیره میشد
. ولی ، نزدیک های دسامبر بود که دیگه از حالت روزانه خارج شد
. بازم کار و بار خونه رو داشت خودش انجام می داد
. کم کم داشت بهم این احساس دست می داد که واقعا داره بهتر میشه
مگه این خوب نیست ؟
... کلی اتفاق بعد از اون افتاد
. ولی اون روز داشت نزدیک میشد
. روز سالگرد تصادف هاروکا
. از این می ترسیدم که نکنه حال تاکایوکی دوباره بد بشه
. واسه همین می خواستم توی اون مدت ببرمش مسافرت
. برنامه ریختم که تقریبا یک هفته توی تعطیلات اوبون این کار رو بکنم
... و وقتی که خواستم این موضوع رو بهش بگم
. هایاسه ، ممنون که همیشه حواست بهم هست
. ولی دیگه حالم خوبه
. واسه همین دیگه نمی خواد به خودت فشار بیاری ، یکمی هم استراحت کن
! راستی
. بیا واسه تعطیلات اوبون بریم یه جایی
. خودم می برمت
. به لطف تو و شینجی ، حالا دیگه حالم خیلی بهتره
. اینطوری می خوام یه جورایی ازت تشکر کنم
. با اینکه ته جیبش تار عنکبوت بسته بود این حرف رو زد
. واسه همین آخرش فکر سفر رفتن رو بی خیال شدیم و بجاش رفتیم آکواریوم
. واقعا خیلی خوش گذشت
. هر روزِ تعطیلات رو با همدیگه بودیم
. هر چند ، فقط می رفتیم به پارک های نزدیک ، نگاه کردن به ویترین مغازه ها و از اینجور کار ها
. قرار های خیلی کم خرجی بودن
. ولی خیلی خوشحال بودم
. توی آخرین روز از تعطیلات ، مو هام رو کوتاه کردم
اون موقع بود که دیگه رسما سر قرار رفتن با همدیگه رو شروع کردین ؟
. آره
. و بعد از اون برای یک سال ، بهم عشق ورزید
... ولی نزدیک های آخر ماه جولای ، هاروکا
. هاروکا بیدار شد
. ولی هیچی از اینکه سه سال بی هوش بوده به خاطر نداشت
. هنوز فکر می کرد که دانش آموز سال سوم هاکوریو ـه
... واسه همین قرار بر این شد تا وقتی که هاروکا بهتر بشه
. واسه یه مدتی به جای شخصیت های سه سال پیشمون رفتار بکنیم
. تاکایوکی باید درست مثل سه سال پیش نقش دوست پسر هاروکا رو بازی می کرد
ها ؟ یعنی چی ؟
نارومی کون که اون موقع دیگه دوست پسر تو بودش ، مگه نه ؟
. خودم هم همین فکر رو می کردم
... با تاکایوکی یه قول به همدیگه داده بودیم
. اینکه اگه هاروکا بیدار شد ، باید با همدیگه به هم بزنیم
. به اون احساسات ایمان داشتم
. اول هاش ، خودم رو به اون راه می زدم و تظاهر می کردم که موضوع رو درک می کنم
. ولی بعدش سریع نگرانی به دلم افتاد
. آخرش هم که دیگه اصلا برام مهم نبود بقیه نسبت بهم چی فکر می کنن
و بعدش رفتی و با دوست نارومی کون خوابیدی ؟
... احساساتت رو درک می کنم
ولی فکر نمی کنم واسه جایی برای فرار ، جای خیلی نزدیکی رو انتخاب کردی ؟
. می دونم
واقعا که آدم خیلی افتضاحی هستم ، مگه نه ؟
. همه تون افتضاحین
. این رو داری اشتباه می کنی
. تاکایوکی ، هاروکا و شینجی کون هیچکدوم مقصر نبودن
. تو هم همینطور
. هیچی
. ادامه بده
... آخرش
. خودخواهی من ، تاکایوکی و همه رو در مضیقه گذاشته بود
. توی قلب تاکایوکی به خاطر جای خالی هاروکا یه حفره ی بزرگ ایجاد شده بود
. من فقط خودم رو به زور واردش کردم
. این کاملا طبیعی که هنوز کلی خاطرات ازش داشته باشه
و اینم کاملا طبیعی که بعد از بیدار شدن هاروکا ، همه ی اون خاطرات محفوظ شده به بیرون سرازیر بشن ، مگه نه ؟
. از همون اولش این رو می دونستم
. ولی با این حال ، ناامیدانه سعی می کردم بهش چنگ بزنم و ولش نکنم
... یکی نجاتم بده
... کسی که تاکایوکی رو داشت عذاب می داد
... من ... من ... اصلا مهم نیست چقدر ازم بد بگن
. فقط نمی خواستم هیچ کدومشون رو برنجونم
. هیچ وقت نخواستم بخشیده بشم
. می دونم که بابت همه چیز مقصرم
. ولی ، دیگه نمی تونم سرکوفت ها رو تحمل کنم
... یه نفر
. خواهش می کنم بهم بگه چطوری می تونم همه چیز رو مثل روز اولش کنم
خواهش می کنم بهم بگه چطوری باید این داستان رو تموم کنم بدون اینکه هاروکا یا میتسوکی قطره ای اشک بریزن ؟
. هیچ چیزی بیشتر از دیدن اشک های اونا جیگرم رو خون نمی کنه
! دیگه نمی تونم تحمل کنم
... میتسوکی ، باید باهات صحبت کنم
چیه ؟
... میتسوکی ، خب
. نمی خواد مقدمه چینی کنی . رک و راست بهم بگو
. بیا از هم جدا شیم
. می فهمم
. دستت رو دراز کن
. بیا
... میتسوکی
... تو
. ولی ، برای آخرین بار یه خواهشی ازت دارم
. ازت می خوام که با دست های خودت هر چیزی که از من اینجا باقی مونده رو بندازی دور
با دست های خودم ؟
. منم همه چیز رو به نوبه ی خودم تمام و کمال انجام میدم
. خب دیگه ، تموم شد
. از حالا به بعد ، ما نه دوست پسر و دوست دختریم و نه چیز دیگه ای
. میتسوکی
. از اون چیزی که فکر می کردم ساده تر بود
. خب دیگه من میرم
. مطمئنم که یه روزی می تونم فراموشت کنم
. واسه همین نمی خواد نگران باشی
. به امید دیدار
. ممنونم
. میتسوکی
میتسوکی ؟
. مرخص شدنت رو تبریک میگم ، هاروکا
. ممنونم
. میتسوکی ، ممنونم
... یه چیزی هاروکا ، من
. دارم این شهر رو ترک می کنم
. راستش ، هنوز نمی تونم تاکایوکی رو فراموش کنم
. اون سهم بزرگی توی قلبم داره
. ولی ، کسی که تاکایوکی انتخاب کرده تو هستی
. خیلی خوب احساساتش رو درک می کنم
. و فکر می کنم که کاملا درسته
... و
. اون به اندازه ی کافی زجر کشیده
. می خوام سریع تر از درد و عذاب خلاصش کنم
. این شهر خیلی کوچیکی ـه
. جا های خیلی زیادی هستن که ممکنه اتفاقی همدیگه رو ببینیم
. اینطوری احتمالا سعی می کنه که ملاحظه ی احساساتم رو بکنه
. و کلی فکر و خیال به سرش می زنه
. و فکر کنم خود منم الان زیاد قابل اعتماد نیستم
... میتسوکی
. واسه همین ، تصمیم گرفتم جایی دور از تو و تاکایوکی زندگی بکنم
. دیگه استعفا نامه ام رو هم به محل کارم تحویل دادم
. و یه جایی رو هم واسه موندن نشون کردم
. دیگه نمی تونی منصرفم بکنی
چطور تونستی ؟
! دیوونه
. معذرت می خوام
... هاروکا
. من هیچ کاری جز دادن همه ی رنج و عذاب ها به تو نکردم
... من ... من
! دیوونه
! خودت رو جمع و جور کن ، هاروکا
. من خیلی بیشتر از تو با تاکایوکی بودم
. این شهر خیلی خاطرات از با هم بودنمون داره
. منم کار های بد زیادی در حق شما دو تا کردم
. من و تو وضعمون مثل همه
. لازم نیست ازم معذرت خواهی کنی
. میتسوکی
. چیزیم نمیشه
. می خوام وقتی تنها شدم خوب به همه چی فکر کنم
. درباره ی چیز هایی که برام باقی مونده ، و کار هایی که می تونم انجام بدم
. واسه همین ، امروز قراره روزی باشه که هر دومون سفر هامون رو شروع می کنیم
باشه ؟
. درسته
درسته ، مگه نه ؟
. بی خیال ، گریه نکن ، هاروکا
. ولی خود تو هم که داری گریه می کنی میتسوکی
. اینطوری برای همه کلی درد و رنج درست کردم
... اگه فقط اون موقع ها اونقدر خودخواه نبودم
... اونوقت هاروکا و تاکایوکی و شینجی کون
. ببین ، بذار یه چیزی بهت بگم
. خود تو هم این وسط ضربه خوردی
... اگه بخوای عادی بهش فکر کنی
کسی که با هاروکا تصادف کرد مقصر اصلی ماجراست ، مگه نه ؟
سوجیمورا ؟
. بیا بخوریم
چرا یه دفعه ای ؟
. یه دفعه ای بعد از شنیدن داستان کسل کننده ی تو میل شدیدی به نوشیدن گرفتم
. حالا هر چی ، بیا بخوریم
... ولی سوجیمورا ، حتی اگه بخوای همراه با من هم بنوشی
... هیچ می دونستی که برای سلامت روحی و روانی آدم های مغز فندقی
دوست بودن با یه آدم گند شانس تر از خودت واقعا لازم و حیاتی ـه ؟
. آه ، چقدر فوق العادست
. یه ستاره ی همشهری نابود شده ، عجب صیدی کردم
. بعدا نگی نگفتی ها
. من عادت های بدی سرِ نوشیدن دارم
شراب با اسانس اشک ؟
. واقعا که عادت های بدی داری
. واسه همین همون اول بهت گفتم
! هر چقدر می خوای گریه کن چون حقته
داشت یادم می رفت ها ، مگه تو به سوزومیا سان نگفته بودی که یه خونه ای برای موندن گیر آوردی ؟
خب ، فکر کنم اون موقع فقط می خواستی بگی که تو هم بلدی ، آره ؟
. شرمنده
... خب ، می فهمم داری چی میگی
ولی واقعا چیزیت نمیشه ؟
. خودم این تصمیم رو گرفتم
. اینکه می خوام با هاروکا زندگی بکنم
. خب ، درک می کنم
. این کار رو فقط به خاطر هاروکا نمی کنم
. به خاطر زندگی خودم هم هست
. این کاریه که می خوام بکنم
. تاکایوکی
. برای رسیدن به این هدف ، می دونم که مسیر راحتی در پیش نیست
اگه نخوام سخت تلاش بکنم مطمئنم که خوب از آب در نمیاد ، مگه نه ؟
. فکر می کنم هاروکا هم نگران همین موضوع ـه
. ولی خود من بودم که باعث شدم همچین فکری بکنه و همچین حرف هایی بزنه
. تاکایوکی
. واسه همین الان ، می خوام با تمام وجودم کاری که از دستم بر میاد رو انجام بدم
. که اینطور
... تازشم
. اگه بخوام الان عجله بکنم ، فقط دوباره همون اشتباه قبلی رو تکرار کردم
. اونم می زنه و دخلم رو میاره
. درست میگی
. واقعا که خیلی تغییر کردی
چیزی گفتی ؟
. نه
. داشتم پیش خودم می گفتم که انگار لیوان هامون خالیه
یه دور دیگه بریم ؟
. آه ، حتما
! معذرت می خوام
Forums.AnimWorld.Net
Translated By : Ramo 7
این اواخر نارومی سان این طرف ها نیومده ، مگه نه ؟